بنا بر گزارشهای موجود، واقفیان احادیث متعددی را در باب ائمه اثنی عشر علیهم السلام روایت کردهاند. با توجه به تعارض اعتقاد به امامان داوزدهگانه علیهم السلام با باور به وقف، ممکن است در نگاه نخست روایات واقفیان در این باب، غیر اصیل به نظر آید. اما با توجه به تردید در واقفیبودن برخی از راویان این روایات، مانند سماعة بن مهران و روایتگری این روایات توسط واقفیانی همچون علی بن ابی حمزه بطائنی و عثمان بن عیسی پیش از فتنه وقف، تعارض یاد شده در حجم قابل توجهی از گزارشها رفع میشود. همچنین، احتمال دارد با عنایت به نقش دوگانه روایان، بخش دیگری از این احادیث توسط واقفیانی که تنها نقش طریقی در انتقال این روایات داشتهاند، صورت پذیرفته باشد. افزون بر این، باید توجه داشت که نقل روایات ائمه اثنی عشر علیهم السلام و باورمندی به وقف لزوماً تنافی ندارد؛ زیرا امکان تطبیق روایات ائمه اثنی عشر بر مهدیون دوازدهگانه و توجیه آن از سوی واقفیان قابل فرض است. با توجه به این نکات میتوان روایات واقفه با مضمون ائمه اثنی عشر علیهم السلام را اصیل دانست.
