کشف زمان رخدادها و زمان زندگی راویان نقش مهمی در تحلیلهای تاریخی دارد. در منابع کهن، اگرچه اطلاعات زمانی متعددی به طور صریح ذکر شده است ولی کافی نیستند. این در حالی است که بیش از این مقدار، زمانهایی است که در به طور پنهان در منابع تاریخی وجود داشته و استخراج آنها نیازمند استنتاج و تجمیع قرائن است. از طرفی گستردگی این اطلاعات و قرینهها مانعی جدی برای التفات همه جانبه به همه آنها است و از طرف دیگر، حجم محاسبات احتمالی و استنتاج منطقی بر پایهی آنها نیز کار دشوار و پرهزینهای خواهد بود. در این راستا تکنگاریها و مقالههای متعددی برای کشف زمان زندگی برخی از افراد نگاشته شده است، ولی با توجه به دشواری تجمیع قرائن در یک ساختار منطقی، میتوان از روشهای امروزی فناورانه بازنمایی و استنتاج رایانشی استفاده کرد. با بهرهگیری از دادههای صریح زمانی در منابع تاریخی و کشف الگوهای زمانی، میتوان در ساختار منطقی موجود در وب معنایی و با استفاده از استدلالگرهای منطق توصیفی و منطق احتمالاتی تا حد ممکن، زمانی تقریبی را برای رخدادهای تاریخی (که زمان آنها به طور صریح بیان نشده است) تعیین نمود.
